มิตรภาพก้าวที่ 2 หลังไปค่ายเด็กรักป่า : 4 สหายกับหนูนิด บุรีรัมย์

ก ารที่มีโอกาสได้รู้จักและ พบมิตรภาพใหม่ในครั้งแรก ได้รับความประทับใจ ความเป็นกันเองมาแล้ว เมื่อมีโอกาสได้พบกันเป็นครั้งที่สอง ยิ่งเกิดความเป็นกันเอง สนุกสนาน กรี๊ดกร๊าด ตรงไปตรงมา ซึ่งสิ่งที่ธรรมดาสามัญเช่นนี้ กลับเป็นสิ่งที่หลายคนไม่มีโอกาสได้สัมผัสมากนัก

ห นูนิด ไปเยือนค่ายเด็กรักป่า เมื่อ 16-17 มิ.ย.2550 รู้จักกับ 4 สหายนักศึกษาเอกวิทย์ จาก ม.ราชภัฏบุรีรัมย์ มองเห็นตั้งแต่นั่งรถโดยสารคันเดียวกัน จนมาเจอกันที่ค่าย และ 24 มิ.ย.50 มีโอกาสได้เจอกันอีกที่สวนสาธารณะในตัวเมืองบุรีรัมย์ เมื่อต่างฝ่ายต่างเจอกัน เลยกรี๊ดกร๊าดตื่นเต้นดีใจ เฮฮา รู้สึกคุ้นเคยกันมากกว่าเดิม…. แหม อยู่ในเมืองเดียวกันแท้ๆ พึ่งมีโอกาสมาเจอกัน

4 สหาย ที่วันนี้ พากันมา 6 คน เกือบครบทีม ตั้งใจที่จะไปเยือนค่ายเด็กรักป่า จ.สุรินทร์ เมื่อพี่หน่อย ดอกแก้ว กลับจากปัตตานี ส่วนนายบอนก็จะแวะกลับไปเยี่ยมเด็กรักป่าด้วย ในช่วงเดียวกัน คือ ช่วงเสาร์ อาทิตย์ต้นเดือน ก.ค.50 ซึ่งทั้ง 6 สหาย มีความสนใจเรื่องการดูนก ส่วนนายบอนจะไปเกาะติดวิถีชีวิตของนักเรียนที่มาเรียนไอที ศิลปะ ที่ค่ายเด็กรักป่า เพราะเห็นภาพถ่ายใน www.dekrakpa.com แล้ว หากได้สัมผัสตัวจริงเสียงจริง ไปถ่ายคลิปวิดีโอทั้งภาพและเสียงมาด้วย ย่อมจะได้อรรถรสมากขึ้น

ห นูนิดและ 6 สหาย พึ่งมีโอกาสได้เจอกัน ทั้งๆที่อยู่เมืองเดียวกัน นายบอนได้ยินเสียงทักทายพูดคุยกันผ่านมือถือ เหมือนถ่ายทอดสดบรรยากาศมาให้ฟัง ทั้ง 6 สหายพากันมานั่งเฝ้ามองใครบางคนที่สวนสาธารณะ ส่วนหนูนิด มาออกกำลังกาย น่าจะชวนกันมาออกกำลังกายและเฝ้ามองใครคนนั้นไปด้วยเสียเลย ได้ประโยชน์หลายอย่างด้วย

เรียนรู้จาก 4 นักศึกษาเอกวิทย์ปี 4 ที่มาเยือนค่ายเด็กรักป่า 17 มิ.ย.2550

เมื่อห่างจากวัยเรียน สู่วัยทำงาน เมื่อได้สัมผัสกับบรรยากาศ ความเฮฮาสดใสร่าเริงของรุ่นน้อง ทำให้หวนนึกถึงช่วงเวลาที่อยู่ในวัยเดียวกัน ช่วงเวลาที่เป็นอิสระทางความคิด ไม่มีกรอบมาครอบเช่นในวันนี้

16-17 มิ.ย.2550 นายบอนได้พบเจอน้อง หน่อง, ต่าย,ต้อมและแจง นักศึกษาเอกวิทย์ปี 4 จากมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ ที่มาค่ายเด็กรักป่า จากการที่ทั้ง 4 สหายค้นหาข้อมูลจาก Internet และติดตามเข้ามาอ่านบันทึกจนเกิดความประทับใจใน blog http://gotoknow.org/blog/dekrakpa จ ึงรวมตัวกันมาเยือนที่นี่ตามหัวใจเรียกร้อง มาช่วยทำอาหาร มาทำความรู้จัก เรียนรู้ เก็บเกี่ยวมิตรภาพและความประทับใจเพื่อที่จะกลับมาใหม่อีกครั้ง

น ายบอนไม่ได้พูดคุยกับน้องๆ 4 สหายมากมายนัก เอาแต่ถ่ายรูปและคลิปวิดีโอเอาไว้ให้ เหมือนบันทึกช่วงเวลาแห่งความประทับใจครั้งแรกที่ค่ายเด็กรักป่า ซึ่งสามารถสัมผัสได้ทั้งภาพและเสียงอย่างเต็มอิ่ม

92 ภาพถ่าย + 4 คลิปวิดีโอพิเศษ บุก ค่ายเด็กรักป่า จ.สุรินทร์ (ศูนย์ศึกษาศิลปะเด็กรักป่า จ.สุรินทร์) ความสดใสในวันเหงาๆ

แล้วอะไรล่ะที่ได้เรียนรู้จาก 4 สหาย

1. เมื่อเอาคลิปวิดีโอมาเปิดดู ต้องอมยิ้มกับลีลาท่าทาง อิริยาบทต่างๆ เหมือนตอนที่อยู่ที่ค่ายเด็กรักป่าในช่วงเวลานั้น
2. ค วามประทับใจที่ผ่านมา สามารถบอกเล่าซ้ำหลายครั้ง แต่ผู้ฟังจะมีอารมณ์ร่วมมากน้อยแค่ไหน ขึ้นกับวันเวลาที่ผ่านไป รูปแบบและวิธีการเล่า
3. ในช่วงหนึ่ง ที่มีการฉาย VCD ผลงานของเด็กรักป่าในช่วงกิจกรรมช่วงอาหารมื้อเย็น ทั้ง 4 สหายอยากได้ VCD เหล่านั้นไปเผยแพร่ แต่ติดขัดในส่วนของลิขสิทธิ์ ซึ่งทั้ง 4 คงต้องนำข้อมูลไปบอกเล่าสู่ผู้อื่นและเพื่อนร่วมทีมที่เหลือด้วยตัวเอง Clip video ที่บันทึกไว้และนำมาเผยแพร่ คงเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยบอกเล่าข้อมูลจากค่ายเด็กรักป่า
4. แ ม้ว่าจะเป็นเพียงการมาเยือนกลุ่มเล็กๆ ในวันที่ไม่มีกิจกรรมสำคัญ ไม่มีอะไรให้บันทึกมากนัก หรือมีกิจกรรมให้ช่วยเหลือมากมายนัก แต่ทุกอย่างมีความหมายเสมอ ขึ้นอยู่กับมองเห็นความสำคัญมากน้อยเพียงไร
5. คนเรามักไม่เสียดายเวลาในการทำในสิ่งที่ตนรัก บางคนไม่มีข้อจำกัดสำหรับความฝันที่แสวงหา
6. ก ารค้นหาและเดินทางมาตามความฝัน ทำให้ค้นพบสิ่งใหม่ๆเติมกำไรให้ชีวิตอยู่เสมอ แต่ในวัยทำงานหลายคนกลับต้องแบกภาระหน้าที่ความรับผิดชอบในแต่ละวันจนขาดควา มกระตือรือร้นในการค้นหาสิ่งใหม่ๆ แล้วเดินทางตามความฝัน แม้จากจุดเริ่มต้นเพียงแค่การค้นหาข้อมูลจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ แล้วเดินทางไปยังสถานที่ที่ค้นพบจาก Internet

ทีมเอกวิทย์ทั่วไป บุรีรัมย์ เยี่ยมเด็กรักป่า 16-17 มิ.ย. 50

น้องๆ น่ารักมากเลยคะ…มาที่เด็กรักป่า ครั้งแรก ก้เหมือน
มาเป็นร้อบครั้ง…..นอกจากมาแนะนำตัวกันเสร็จ

พี่หน่อยก็พาไปชมห้องเรียนคอมฯ กับเด็กๆที่นี่

เย็นนี้ เราเตรียมงานเลี้ยง / ประชุม กับผู้ปกครอง กลุ่มละคร ตูมกา ที่เล่นละครกับเด็กรักป่า มา 4 ปี

น้องๆ เอกวิทย์ฯ ทั้ง 4 ก็ ถูกชักชวนให้เข้าครัว….ทำอาหร กันอย่างสนุกสนาน…..

เมนู..ลาบหมู ต้มยำปลานิล ไก่ทอด แกงกะทิฟักทอง
…….

กลางคืน นอกจากประชุมพูดคุยกันเสร็จแล้ว ก็ร้องเพลงกัน แม่บ้าน ก็ร้องกับเรา อย่างสนุกสนาน แถมท้าย รำ กัน
ม่วนหลาย

เสร็จงาน น้องๆ ก็ช่วย เก็บโต๊ะ เก็บจาน …เก็บของ
โอโฮ้ …นี่เรียกว่า ญาติ เด็กรักป่า เลยคะ

ขอบคุณมากคะ….

บรรยากาศ ของนักศึกษา กลับมาสู่เด็กรักป่า เหมือนเดิม……

ขอบคุณที่มาเยี่ยมกันจ้า…..

พี่หน่อย