เมื่อห่างจากวัยเรียน สู่วัยทำงาน เมื่อได้สัมผัสกับบรรยากาศ ความเฮฮาสดใสร่าเริงของรุ่นน้อง ทำให้หวนนึกถึงช่วงเวลาที่อยู่ในวัยเดียวกัน ช่วงเวลาที่เป็นอิสระทางความคิด ไม่มีกรอบมาครอบเช่นในวันนี้
16-17 มิ.ย.2550 นายบอนได้พบเจอน้อง หน่อง, ต่าย,ต้อมและแจง นักศึกษาเอกวิทย์ปี 4 จากมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ ที่มาค่ายเด็กรักป่า จากการที่ทั้ง 4 สหายค้นหาข้อมูลจาก Internet และติดตามเข้ามาอ่านบันทึกจนเกิดความประทับใจใน blog http://gotoknow.org/blog/dekrakpa จ ึงรวมตัวกันมาเยือนที่นี่ตามหัวใจเรียกร้อง มาช่วยทำอาหาร มาทำความรู้จัก เรียนรู้ เก็บเกี่ยวมิตรภาพและความประทับใจเพื่อที่จะกลับมาใหม่อีกครั้ง
น ายบอนไม่ได้พูดคุยกับน้องๆ 4 สหายมากมายนัก เอาแต่ถ่ายรูปและคลิปวิดีโอเอาไว้ให้ เหมือนบันทึกช่วงเวลาแห่งความประทับใจครั้งแรกที่ค่ายเด็กรักป่า ซึ่งสามารถสัมผัสได้ทั้งภาพและเสียงอย่างเต็มอิ่ม
แล้วอะไรล่ะที่ได้เรียนรู้จาก 4 สหาย
- เมื่อเอาคลิปวิดีโอมาเปิดดู ต้องอมยิ้มกับลีลาท่าทาง อิริยาบทต่างๆ เหมือนตอนที่อยู่ที่ค่ายเด็กรักป่าในช่วงเวลานั้น
- ค วามประทับใจที่ผ่านมา สามารถบอกเล่าซ้ำหลายครั้ง แต่ผู้ฟังจะมีอารมณ์ร่วมมากน้อยแค่ไหน ขึ้นกับวันเวลาที่ผ่านไป รูปแบบและวิธีการเล่า
- ในช่วงหนึ่ง ที่มีการฉาย VCD ผลงานของเด็กรักป่าในช่วงกิจกรรมช่วงอาหารมื้อเย็น ทั้ง 4 สหายอยากได้ VCD เหล่านั้นไปเผยแพร่ แต่ติดขัดในส่วนของลิขสิทธิ์ ซึ่งทั้ง 4 คงต้องนำข้อมูลไปบอกเล่าสู่ผู้อื่นและเพื่อนร่วมทีมที่เหลือด้วยตัวเอง Clip video ที่บันทึกไว้และนำมาเผยแพร่ คงเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยบอกเล่าข้อมูลจากค่ายเด็กรักป่า
- แ ม้ว่าจะเป็นเพียงการมาเยือนกลุ่มเล็กๆ ในวันที่ไม่มีกิจกรรมสำคัญ ไม่มีอะไรให้บันทึกมากนัก หรือมีกิจกรรมให้ช่วยเหลือมากมายนัก แต่ทุกอย่างมีความหมายเสมอ ขึ้นอยู่กับมองเห็นความสำคัญมากน้อยเพียงไร
- คนเรามักไม่เสียดายเวลาในการทำในสิ่งที่ตนรัก บางคนไม่มีข้อจำกัดสำหรับความฝันที่แสวงหา
- ก ารค้นหาและเดินทางมาตามความฝัน ทำให้ค้นพบสิ่งใหม่ๆเติมกำไรให้ชีวิตอยู่เสมอ แต่ในวัยทำงานหลายคนกลับต้องแบกภาระหน้าที่ความรับผิดชอบในแต่ละวันจนขาดควา มกระตือรือร้นในการค้นหาสิ่งใหม่ๆ แล้วเดินทางตามความฝัน แม้จากจุดเริ่มต้นเพียงแค่การค้นหาข้อมูลจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ แล้วเดินทางไปยังสถานที่ที่ค้นพบจาก Internet
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น